TOP 10 restauracji, kawiarni i lodziarni, w których najczęściej zatrzymują się turyści — z podpowiedzią, co zamówić i gdzie ich szukać.
Rzymska kuchnia to prostota: cacio e pepe, carbonara, amatriciana, saltimbocca i pizza al taglio. Poniższe miejsca są oblegane przez turystów — w popularniejszych rezerwacja lub kolejka są normą.
Rodzinna trattoria działająca od 1961 roku, kilka kroków od Panteonu. Klasyka rzymskiej kuchni, mała sala — rezerwacja konieczna.
Kultowa salumeria z kuchnią. Słynie z carbonary i cacio e pepe oraz wyboru serów i wina. Zawsze pełno — rezerwuj z wyprzedzeniem.
Maleńka, autentyczna trattoria w Trastevere. Cacio e pepe i carbonara na najwyższym poziomie. Kolejki przed otwarciem.
Duże, gwarne miejsce z ogromnymi porcjami makaronów i muzyką na żywo. Bardzo turystyczne, ale lubiane za atmosferę.
Legenda dzielnicy Testaccio. Słynne cacio e pepe mieszane przy stoliku. Rezerwacja praktycznie obowiązkowa.
Najsłynniejsza pizza al taglio w Rzymie — pizza na wagę, kreatywne dodatki. Idealna na szybki lunch po Muzeach Watykańskich.
Kultowa pizzeria w wąskiej uliczce Trastevere. Grube, puszyste ciasto i słynna deserowa „calzone z Nutellą".
Bardzo popularna wśród turystów, klimatyczne wnętrze i ogródek. Szeroka karta makaronów i pizzy blisko głównych atrakcji.
Tradycyjna trattoria bez karty — dostajesz zestaw dnia. Domowa kuchnia rzymska w przystępnej cenie.
Jedyna restauracja w Rzymie z trzema gwiazdkami Michelin (szef Heinz Beck). Wysoka półka, widok na miasto — na wyjątkową okazję.
W Rzymie espresso pije się na stojąco przy barze — to taniej niż przy stoliku. Cappuccino zamawia się tylko rano; po obiedzie Włosi piją je rzadko. Oto miejsca z historią i najlepszą kawą.
Najstarsza kawiarnia Rzymu (1760), przy Schodach Hiszpańskich. Bywali tu Goethe, Byron i Casanova. Eleganckie, historyczne wnętrze.
Według wielu najlepsze espresso w Rzymie. Tajemnicza receptura i charakterystyczna kremowa pianka. Zawsze tłoczno.
Słynie z granity di caffè — mrożonej kawy z bitą śmietaną. Idealna w upalny dzień, kilka kroków od Panteonu.
Angielska herbaciarnia z 1893 roku u stóp Schodów Hiszpańskich. Klimat epoki, herbata i wypieki.
Kawiarnia w dawnej pracowni rzeźbiarza — stoliki wśród oryginalnych gipsowych posągów. Niezwykła sceneria.
Kawowy oddział słynnego Roscioli. Doskonała kawa i jedne z najlepszych cornetti (rogalików) w mieście.
Historyczna palarnia kawy przy Panteonie — można kupić ziarna na wynos. Aromat czuć z ulicy.
Modne miejsce na kawę za dnia i aperitivo wieczorem. Klimatyczny placyk z drzewem figowym.
Ikona „dolce vita" lat 60. przy słynnej Via Veneto. Stoliki na chodniku, atmosfera dawnego, filmowego Rzymu.
Dla miłośników kawy speciality — nowoczesne podejście, alternatywne metody parzenia. Odskocznia od klasyki.
Prawdziwe gelato jest matowe (nie lśniące i „nadmuchane"), trzymane w zakrytych pojemnikach i robione z naturalnych składników. Unikaj kolorowych gór lodów przy głównych atrakcjach — oto sprawdzone adresy.
Najsłynniejsza historyczna lodziarnia Rzymu (od 1900). Dziesiątki smaków, klasyka odwiedzana przez turystów i polityków.
Hit wśród turystów — kremowe gelato maczane w czekoladzie. Często długa, ale szybko sunąca kolejka.
Rzemieślnicze lody z naturalnych składników, nietypowe smaki (np. malina i szałwia). Widać kuchnię przez szybę.
Purystyczna lodziarnia — lody tylko w kubeczkach (bez wafli, by nie zaburzać smaku). Słynny miód i owoce sezonowe.
Naturalne, bezglutenowe gelato z kreatywnymi kompozycjami smaków. Jedna z najwyżej ocenianych sieci w mieście.
Niewielka lodziarnia tuż przy murach Watykanu. Hojne porcje w dobrej cenie — idealna po zwiedzaniu muzeów.
Historyczny „pałac chłodu" działający od 1880 roku. Ogromne wnętrze, klasyczne smaki i retro atmosfera.
Nazwa to „gelato" wspak. Rzemieślnicze, kreatywne lody cenione przez samych rzymian. Zmienne smaki sezonowe.
Lody na bazie wyśmienitego mleka i śmietany, z czekoladą z dozownika na życzenie. Kremowa konsystencja.
Uznawane za jedne z najczystszych smakowo lodów w Rzymie, z naturalnych składników bez barwników. Mniej turystycznie, bardziej lokalnie.
Zdjęcia dań na wystawie, naganiacze przy wejściu i karta w pięciu językach to sygnał ostrzegawczy. Najlepsze trattorie są często w bocznych uliczkach.
W rachunku zwykle pojawia się „coperto" — opłata za nakrycie (ok. 1–3 € od osoby). To normalne. Napiwek nie jest obowiązkowy, choć mile widziany.
Przy barze („al banco") espresso kosztuje grosze. Przy stoliku („al tavolo") cena bywa nawet kilkukrotnie wyższa — to legalna dopłata za obsługę.
Włosi jedzą kolację późno — kuchnie ożywają po 20:00. Restauracje otwarte non-stop od południa bywają nastawione wyłącznie na turystów.
Matowa powierzchnia, naturalne kolory, metalowe pokrywy zamiast kolorowych gór — to znaki rzemieślniczej lodziarni.
Roscioli, Da Enzo, Felice czy Armando potrafią mieć komplet z dużym wyprzedzeniem. Warto zadzwonić lub zarezerwować online.
Lokale dobrane na podstawie popularności wśród zwiedzających. Godziny otwarcia, ceny i dostępność mogą się zmieniać — przed wizytą warto sprawdzić aktualne informacje.
Wiele z tych miejsc leży tuż obok największych atrakcji. Zaplanuj trasę, a przerwę na lody czy kawę wkomponuj między zabytki.